تبلیغات اینترنتیclose
بیماری ms
 
سایت پزشکی
بسم الله الرحمن الرحيم يا منزل الشفا و يذهب الداء صل علي محمد و اله و انزل علي وجهي الشفاء
درباره وبلاگ


پيام مديريت وبلاگ : با سلام خدمت شما بازديدكننده گرامي ، به وبلاگ من خوش آمديد .لطفا براي هرچه بهتر شدن مطالب اين وبلاگ ، ما را از نظرات و پيشنهادات خود آگاه سازيد و به ما در بهتر شدن كيفيت مطالب وبلاگ کمک کنید .

آمار کاربران
مطالب پربازدید
مطالب تصادفی
نظرسنجی
نظر شما در مورد وبلاگ

برچسب ها

به سایت پزشکی میلاد خوش آمدید



جمعه 22 فروردين 1393

بیماری MS

 

سکلروز چندگانه یا اِم‌اِس (به لاتین: Encephalomyelitis disseminata، به انگلیسی: Multiple sclerosis)، نوعی اختلال خودایمنی که مشخصه آن کژنه‌های (patches) پراکنده آسیب‌دیده در غلافهای میلین رشته‌های عصبی مغز و طناب نخاعی است.

ام.اس یا تصلب پراکنده یک بیماری خود ایمنی است که در آن بدن به سلول‌های خود آسیب وارد می‌کند بگونه‌ای که سیستم امنیتی به سیستم مرکزی اعصاب "CNS"، حمله کرده و نواحی از مغز و نخاع دمیلینه می‌شود. این حالت ممکن است علائم فیزیکی، روحی و روانی فراوانی را سبب شود و اغلب پیشرفت آن در ناتوانی‌های فیزیکی و ادراکی است. این بیماری اغلب در سنین بین ۲۰ تا ۴۵ سالگی بروز می‌کند و در بین زنان شایعتر است، و میزان شیوع آن بین ۲ و ۱۵۰ در هر ۱۰۰٫۰۰۰ بستگی به کشور و جمعیت خاص آن دارد. ام‌اس برای اولین بار در سال ۱۸۶۸ توسط جین مارتین چارکات متخصص اعصاب فرانسوی معرفی شد. این بیماری علاجی ندارد، اما ثابت شده‌است چندین معالجه مفید واقع می‌گردد. یکی از نام‌های دیگری که کلمهٔ مختصر ام‌اس با آن شناخته می‌شود "Disseminated sclerosis" است.

علت : ناشناخته

علائم :

م‌اس علائم مختلفی را دارا می‌باشد که شامل کم‌بساوایی (تغییر در حس لامسه)، ضعف و سستی در ماهیچه، گرفتگی و انقباض غیرعادی ماهیچه‌ها، مشکل در حرکت؛ ناهماهنگی حرکتی، نارساگویی عضوی، نیستاگموس، دوبینی (یک شیء را دوتا دیدن)، و یا به طور کامل یا جزئی بینایی را از دست دادن (Optic neuritis)، خستگی و دردهای جسمی، نشانه‌های دردهای شدید طولانی که بیشتر از حد معمول طول کشیده‌اند، مشکلات در مثانه، روده و شکم. اختلالات عصبی به صورت متداول وجود دارند و این می‌تواند به شکل "Lhermitte's Sign" باشد. درد و اختلالات عصبی از عمومی‌ترین نشانه‌ها در ام‌اس می‌باشند. این درد به صورت پایدار، خسته کننده و ایجاد حس خارش یا سوزش توصیف شده‌است و معمولاً در پاها اتفاق می‌افتد.

در اثر این بیماری، اغلب عصبهای بینایی، عصبهای نخاعی و «Cerebellar Conections» آسیب می‌بینند که منجر به نوروپاتی نوری، آتاکسی و… نهایتاً مرگ می‌شود.

لت اصلی این بیماری هنوز مشخص نیست، اما این بیماری در اغلب موارد دارای توارث ژنتیکی می‌باشد و فرزندان افراد مبتلا به ام‌اس، دارای احتمال زیادی برای ابتلا به این بیماری می‌باشند. گمان می‌رود ام‌اس با این آنتی ژن‌ها در ارتباط باشد. بر این اساس یک ژن فرضی برای این بیماری در نظر گرفته شده‌است که «MSSG» نامیده می‌شود. همچنین به تازگی مشخص شده‌است که جهش در ژن «PTPRC» که بر روی کروموزوم ۱ قرار دارد، نیز در بروز ام‌اس نقش دارد. پروتئین «PTPRC» یا «CD۴۵» یک رسپتور غشایی است که در غشاء همه سلول‌های خونی، به جز گلبول‌های قرمز بالغ وجود دارد. این رسپتور، نقش تیروزین فسفاتازی دارد و در غیر فعال کردن JAK-کیناز نقش دارد. توانبخشی بیماران ام‌اس از اهمیت خاصی برخوردار می‌باشد. کاردرمانگران می‌توانند در جلوگیری از سیر پیشرفت بیماری نقش اساسی را ایفا کنند. در ایران خوشبختانه اکثر بیماران ام‌اس با کارهای توانبخشی بخصوص کار درمانی و فیزیوتراپی بخوبی آشنا هستند و به تأثیر شگرف این درمان‌های جانبی روی بیماری خود کاملاً واقف شده‌اند. با این حال این خود بیمار است که نقش اساسی و تعیین کننده در بهبود سلامتی خود دارد و تا خود بیمار اراده نکند هیچ کسی نمی‌تواند به وی کمکی کند. محدودیت در مصرف نمک و قند و شکر و همچنین پرهیز از غذاهای در روغن سرخ شده و غذاهای آلوده به قارچ مثل ترشی‌های سپیدک زده و یا نانی که بیش از یک روز در هوای ازاد مانده باشد در کاهش درد این بیماران موثر است.

درمان :

گر چه هنوز درمان قطعی برای بیماری ام اس پیدا نشده‌است اما روش‌های متعددی برای کاهش سرعت پیشرفت بیماری و همین‌طور فروکش سریع‌تر هر حمله و کاستن از ناتوانی‌ها و علائم آزاردهنده وجود دارد. بعلاوه در حال حاضر تحقیقات وسیعی برای دستیابی به روش‌های موثرتر درمانی وجود دارد و به نظر می‌رسد در سال‌های آینده درمان‌های جدیدتری کشف شود. در حال حاضر روش‌های درمانی این بیماری را می‌توان به چند دسته تقسیم کرد.

 

درمان‌هایی که در حملات عود بیماری بکار می‌روند:

متیل‌پردنیزولون، ACTH و تعویض پلاسما (پلاسما فرز)


درمان‌هایی که سرعت پیشرفت بیماری را کم می‌کنند:

1.انواع انترفرون بتا ( آونکس، بتافرون، ربیف) 2.گلاتیرامر (کوپاکسون) 3.فینگولیمود (گیلنیا) 4.ناتالیزوماب (تای سابری) 5.میتوکسانترون (نووانترون)

درمان‌هائیکه سبب تخفیف علائم بیماری می‌شوند



نوع مطلب : | بازدید : 633
برچسب ها : ,

    » ارسال نظرات


    :) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) =D> :S








    عضویت سریع
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
    تکرار رمز :
    ایمیل :
    کد امنیتی : *
    خبرنامه
    جعبه پیام



    جستجو
    آمار وبلاگ
    • آنلاین : 1
    • بازدید امروز : 16
    • بازدید دیروز : 34
    • بازدید هفته گذشته : 95
    • بازدید ماه گذشته : 529
    • بازدید سال گذشته : 9064
    • کل بازدید : 28655
    • کل مطالب : 89
    • نظرات : 10
    • رنک گوگل :
     
     
    طراحی: مای تم - قدرت گرفته از: سرویس وبلاگدهی ایران